Bugün sanat köşemizde Attila İlhan'ın ilk şiir kitabı olan ''Duvar''da en beğendiğim iki şiirine yer veriyorum. Toplumsal gerçekliği şiirlerinin her dizesine ustaca işlemiş şairin en beğendiğim iki şiiri ''rèvolution'' ve ''adımla nasıl berabersem'' 'biz'den izler taşıyor.

rèvolution

sarmaşıklı bir ev güneşli tertemiz camları

yine chopin'den rèvolution'u çalar komşumuz

sen işinden ben işimden dönünce akşamları

soframız hazır taze ekmek limon çiçekleri

billur bardakta şeker gibi tatlı suyumuz

sonra ben sana nazım'dan şiirler okurken

üşüşür penceremize gece kelebekleri

artık dalar gönlümüzce büyük şeyler düşünürüz

neler düşünürüz sevgilim neler düşünürüz

her sıçrayış bir birikişe bakar

her birikiş bir sıçrayışı hazırlar

baştan başa tarih birikip sıçramalarla doludur

yine chopin'den rèvolution'u çalar komşumuz

saat kulesi gecenin on birini vurur

varıp deliksiz uyuruz uyuruz sabahleyin

bıraktığımız yerden hayata başlamak için

adımla nasıl berabersem

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların

bir dakika bile çıkmıyorsun aklımdan

koşar gibi yürüyüşün

karanlıkta bir ışık gibi aydınlık gülüşün

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların

uzak uzak yıldızlarla çevrilmiş kainatın

karanlık boşluklarında akıp giderken zaman

adımla nasıl berabersem öylece beraberiz

seninle her saat seninle her dakika seninle her saniye

gönlümüz mutluluğa inanmış olmanın gururuyla rahat

koltuğumuzun altında birer dinamit gibi kellemiz

ve sonra her zaman her ölümlüye

aynı şartlar altında kısmet omayan

gerçekleri görmenin aydınlığı alınlarımızda

hacet yok hatırlatmasına seni hatıraların

sen bana kalbim kadar elim kadar yakınsın

                                                   Attila İlhan

İlhan, Attila, Duvar, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, 2019, s.102,107.