Kekemelik; hecelerin, kelimelerin ve bunların sesletimi esnasında dengesiz konuşma hızı, duraksama ve tekrarlama ile kendini gösteren bir rahatsızlıktır. Kekemelik üzerine bugüne kadar yapılan çalışmalar göz önünde bulundurulduğunda bu rahatsızlığın genetik kaynaklı olduğu söylenebilir.

Çocuklarda belirtileri en sık 2-6 yaş arasında görülmektedir. Kekemeliğin ortaya çıkmasının birden fazla nedeni bulunmaktadır:

• Ailede yer alan diğer bireylerde kekemelik görülmesi,
• Stresin sağlıklı yönetilememesi sonucu yaşanan ileri düzey duygusal travma durumu,
• Nörolojik sebepler (beynin dil ve konuşma bölümünde oluşan hasar),
• Aileden ve yakın çevreden yetersiz düzeyde ilgi, sevgi ve saygı görülmesi vd.

Çocuklarda kekemelik olup olmadığını anlamak için ailelerin, çocuk psikiyatristlerinden ve dil konuşma terapistlerinden destek almaları gerekmektedir. Şayet gerekli test ve tetkiklerden sonra çocuğa kekemelik teşhisi konulmuşsa doktorlar tarafından destekleyici tedavi planı oluşturulacaktır. Kekemeliğin tedavisinde en sık kullanılan tedaviler bilişsel davranışçı terapi ve konuşma terapisidir.

Kekemelik rahatsızlığına sahip bireyler sosyal hayatta kendilerini ifade etmekte zorlandıkları için iletişim becerileri zayıflayabilir bu da düşük benlik algısına sebep olabilir. Çocuğun yakın temasta bulunduğu diğer kişilerin, iletişim kurarken dikkatli olmaları bu nedenle oldukça önemlidir. Kekeme birey sabır ve hoşgörü ile kendini ifade edene kadar dinlenmelidir. (Esasında bu sağlıklı kurulacak her iletişim için olmazsa olmaz bir gerekliliktir.) Her ne kadar ortaokul ve lisede nadir gözlemlense de yaşıtlarının da kendisi gibi küçük olduğu ilkokul döneminde arkadaşları ‘’oyun’’ niyetiyle dalga geçebilir ve bu da çeşitli psikolojik sorunlara yol açabilir. Psikolojik sorunlara beslenme düzeninde bozukluk, uyku problemleri gibi sorunlar da eşlik edebilir. Bu olumsuz durumlardan çocuğun korunması adına okul idaresi ve sınıf öğretmeni tarafından diğer öğrencilere (bu çocuğun derste olmadığı esnada) kekemelik hakkında gerekli bilinçlendirici eğitsel çalışmalar yapılması gereklidir.

Ailenin kararlı tutumu, çevrenin konuya göstereceği hassasiyet ve gerekli tedavi yöntemleri sayesinde süreç daha rahat atlatılacaktır.